3 yaşındaki Amir evinden uzakta lösemiyle savaşıyor

"Anne, bu çiçek senin için!" Amir yerde ne zaman küçücük bir yaprak ya da bir çiçek görse, onu alıp bana getirirdi. Bugün üç yaşındaki oğlum akut lenfoblastik lösemiyle savaşıyor ve doktorları kemik iliği nakli önerdi. Tedavisinin masraflarını tek başımıza karşılayamıyoruz.

Ben Amir'in annesiyim. Şu anda eşimle birlikte, evimizden çok uzakta bir hastanede onun yanındayız. Aylarca süren kemoterapiden, lomber ponksiyonlardan ve kemik iliği tetkiklerinden geçti. Bu işlemlerin bazılarında birkaç kişi onu tutarken çığlık atıyordu ve benim elimden gelen tek şey elini tutup dinlemekti.

Her şey mart ayında kreşte çıkan bir ateşle başladı. Yakındaki bir okulda öğretmenim ve bir gün öğretmeni beni arayıp hemen gelmemi istedi. Onu hemen hastaneye yetiştirdik ve doktorlar durumunun çok ciddi olduğunu söyledi. Sonuçları beklerken günlerce yatağının başında kaldık. İlk başta tetkikler net bir cevap vermedi ve Amir eve döndü. Haziran ayında yeni tetkikler lösemiyi gösterdi.

Bütün bunlardan önce Amir hiç durmazdı. Her yere tırmanır, şakadan yumruk atar ve bize "Büyüyünce boksör olacağım!" derdi.

Ağabeyi Adam dört yaşında. İkisi kreşe birlikte giderdi ve parkta saatlerce kumla oynarlardı. Şimdi Adam binlerce kilometre uzakta ve küçük kardeşini özlediği için ağlıyor.

Nakil, Amir'e iyileşme ve eskisi gibi hayat dolu bir çocuk olma şansı verebilir. Ailemiz bu tedaviyi tek başına karşılayamaz. Günlerimi onun tedavisini düzenleyerek ve vakıflara yazarak geçiriyorum. Kendi çocuğumu kurtarmak için yabancılardan yardım isteyeceğim hiç aklıma gelmezdi.

İki oğlumu da eve götürmek ve onları yeniden parkta oynarken izlemek istiyorum. Lütfen Amir'in tedavisini alabilmesi için bağış yapın. Bağış yapamıyorsanız, lütfen hikâyesini paylaşın.