Жаклина го губи чекорот да и помогнеме

Се плашам дека ќе останам во количка и засекогаш ќе бидам товар на моите деца!

Денот ми започнува со солзи. Без силни апчиња против болки не можам ниту да се облечам, ниту да седнам, ниту да се наведнам. Од 2019 година живеам во постојана агонија, а ноќите ми се кошмар во кој со години немам мирен сон. Најтешкиот момент, оној што ме убива секој ден, е кога ќе посегнам да си го земам внучето во раце и ќе сфатам дека не можам... Таа немоќ да го гушнам ме боли повеќе од самиот рбет. Дури и кога ќе се обидам, болката ме кочи и морам веднаш да го пуштам.

Некогаш бев активна мајка, а денес само стојам немоќна. Понекогаш нозете едноставно ми откажуваат додека одам и морам веднаш да седнам за да не паднам. Не можам да поднесам што станав товар на моето семејство, а најмногу на мојот син кој има само 16 години. Наместо да ја живее својата слобода и младост, тој мора постојано да биде покрај мене и да ми помага за најобични работи.Докторите ми кажаа дека оштетувањето на пршлените е многу сериозно и ако итно не се оперирам, ќе престанам целосно да одам. Тоа е мојот најголем страв да останам инвалид!

Пробав се што слушнав. Со години купувавме лекови, масти, примав инјекции секој месец... Се што некогаш спечаливме дадовме за лекување, но ништо не помогна. За операцијата која е мојот единствен спас потребни се 12.000 евра, сума која моето семејство веќе ја нема.Ве молам од дното на душата. Подадете ми рака. Донирајте колку што можете и споделете ја оваа објава. Помогнете ми да се спасам од количката, повторно да чекорам без болка и конечно да си го прегрнам внучето!