Борбата на Ѓорѓи продолжува!

Додека вие го читате ова, мојот Ѓорѓи со сите сили се бори само за да може да ја задржи својата главичка исправена и да ме погледне во очи. Ве молам, не ја вртете главата од неговата тиха борба, бидејќи вашата добрина е единствениот мост кој го дели моето чедо од неговиот прв самостоен чекор.

Во Белград најдовме надеж. Рехабилитациите таму не се само вежби – тие се шанса за нов живот. Како негова мајка, со свои очи го гледам напредокот. Гледам како неговото тело станува посилно, како се буди во него желбата да се избори со тишината и неподвижноста. Тие терапии му помагаат на Ѓорѓи да се приближи до она што сите го посакуваме – еден ден да застане на свои нозе, да го слушнам неговиот глас, да го видиме среќен.

Овој напредок е видлив, но борбата е долга и скапа. Сама не можам да го поминам овој пат. Најтешкото нешто за еден родител е да признае дека неговата љубов не е доволна за да го излечи детето, дека му треба помош од другите. Затоа, ве замолувам уште еднаш, вие хумани луѓе кои досега бевте со нас: бидете ветерот во грбот на Ѓорѓи. 

Вашиот придонес за мене не е само бројка, туку надеж дека моето дете ќе има детство. Секој денар е чекор поблиску до неговиот прв збор, до неговиот прв самостоен чекор.